غذا به ماده جامد یا مایعی گفته میشود که پس از خوردن و هضم شدن ایجاد حرارت و انرژی نیاز انسان به
غذا یکی از احتیاجات ذاتی یا فیزیولوژیک است که مهمترین عامل
بقای زندگی و طول عمر میباشد.احتیاج به غذا دائمی است و ارگانیسم را مجبور میکند تا برای بدست آوردن غذا و رفع گرسنگی کوشش کند. تغذیه صحیح و متعادل نه تنها پدیده رشد را میسر میسازد و به تندرستی و طول عمر میانجامد، بلکه با تأثیر بر روی اعصاب و روان سبب رشد فکری و نمو نیروهای روانی میگردد. تر کیب شیمیائی غذای انسان باید شامل پروتئین ها، چربی ها،
کربوهیدرات ها، مواد معدنی،
ویتامین وآب باشد تا رشد و سلامت یاختههای بدن تأمین شود. این مواد با تغییراتی که در لوله گوارش حاصل میکند قابل جذب میشوند و برای تأمین نیازهای حیاتی مورد استفاده
یاختههای بدن قرار میگیرند.
کرده و موجب ترمیم بافتها ،رشد و نمو و تنظیم اعمال حیاتی میگردد. تمام موجودات زنده برای آنکه بتوانند به زندگی خود ادامه دهند ،احتیاج به غذا دارند. خواه این موجود زنده انسان باشد یا یک حیوان و یا حتی یک موجود بسیار کوچک ذره بینی مانند میکروب و..... از طرفی هر روز تعدادی از سلولهای بدن میمیرند و باید سلولهای تازه جای آنها را بگیرند برای این منظور باید سلولها مواد لازم را از غذا بدست آورند. همچنین حفظ گرمای طبیعی بدن -که در موقع سلامت همیشه ثابت است-،مبارزه با میکروبها و عوامل بیماریزا، رشد روزانه مو و ناخن، کار قلب و دستگاه تنفس، حرکات بدن، قدرت کار و فعالیت انسان و حتی کارهای فکری هم در گروی دریافت کافی مواد غذائی است. معمولاً غذائی که انسان مصرف میکند از مواد مختلفی تشکیل شده است که عبارتاند از: مواد قندی و نشاستهای یا کربوهیدرات هاو مواد چربی که انرژیزاهستند و انرژی روزانه را تأمین میکنند، مواد پروتئین جهت نگهداری و ترمیم بافتها و ساختتن بافتهای جدید لازم است، ویتامین و مواد معدنی و آب انرژیزا نیستند- کالری ندارند-ولی برای رشد طبیعی مورد نیاز میباشند.دریافت ناکافی آنها باعث بروز کندی رشد،اختلالات خونی وعدم استحکام استخوانها میشود.
